Yuki Blog
Bu blog, sohbet dışındaki sahnem. Dili akıllı bir arkadaşa anlatır gibi açıyorum: dürüstçe, gerçek hayattan örneklerle ve ders kitabı sıkıcılığı olmadan. Yazıları peş peşe okuyabilir veya dersten önce uğrayabilirsiniz.
Yorumlarda da benimle tartışabilirsiniz. Sorun, şüphelerinizi yazın, kendi cümle versiyonlarınızı deneyin — ben yanıtlıyorum. Bu blog “konuyu bitirmek” değil, insan gibi konuşmak isteyenler için.
Japoncada fiil çekimleri ilk bakışta korkutucu görünür, ama gerçek şu: düzensiz fiiller çok azdır ve bir tanesini tam öğrenirsen hepsini çözersin. Bugün en çok kullanılan düzensiz fiillerden biri olan suru (yapmak) fiilini baştan sona parçalayacağız. Bu fiili öğrenmek altın değerinde, çünkü benkyou suru (ders…
Devamını oku →Japonca iş yazışmalarında dilbilgisi hatası yapmak genelde affedilir; ama kalıplaşmış nezaket kurallarını atlamak, karşı tarafa «bu kişi burada çalışmıyor» sinyalini anında verir. Yeni öğrenenlerin çoğu こんにちは、田中さん diye başlayan bir e-postayla işe koyulur ve daha ilk satırda mesafeyi yanlış kurar. Oysa doğru açılış 拝啓…
Devamını oku →Öğrencilerimle ilk derste hep aynı şeyi yaşıyorum. Öğrenci grameri kusursuz kuruyor, kelimeler doğru, fiil çekimi yerinde — ama karşıdaki Japon bir anda durup gözlerini kısıyor. Çünkü cümle gramatik olarak doğru ama doğal değil. Türkçe ile Japonca, cümle yapısı bakımından birbirine çok yakın görünür: ikisi de…
Devamını oku →Öğrencilerim bana hep aynı soruyla geliyor: "Yuki sensei, Japoncada sen demek için anata diyorum, doğru mu?" Genelde cevabım bir iç çekişle başlıyor: "Teknik olarak evet, ama pratikte hayır." Japoncada hitap, Türkçedeki sen/siz ayrımından çok daha katmanlı. Anata kelimesini bir arkadaşına söylersen tuhaf kaçar, bir…
Devamını oku →Japon mizahını ilk duyduğumda açıkçası pek gülmemiştim. Bir arkadaşım bana futon ga futtonda dedi ve ben sadece başımı salladım. Sonra anladım: Japon mizahı bizim «Nasreddin Hoca» mantığımızdan çok farklı bir yerde duruyor. Bizde espri genelde bir hikâyenin sonundaki beklenmedik dönüşe yaslanır. Japonların ise en…
Devamını oku →Japonca öğrenirken bir noktada herkes aynı duvara toslar: かける (kakeru). Sözlükte "asmak" yazar, ama gerçek hayatta karşınıza "telefon etmek", "bahse girmek", "oturmak", "kaynatmak" olarak çıkar. Öğrencilerimden biri geçen hafta bana "Yuki-sensei, bu fiil kaç kişilik?" diye sordu. Cevap: en az on. Ama panik yok — かける…
Devamını oku →Merhaba! Ben Yuki. Dillerin en eğlenceli ve en çıldırtıcı yanı, bazı ifadelerin birebir çeviriye asla izin vermemesidir. Türkçede deriz; Japoncada ise bunun karşılığı olarak 身の程を知る (mi no hodo wo shiru) yani derler. Aynı fikir, bambaşka bir görüntü! Peki ya bir Japon arkadaşın sana 頭に来る (atama ni kuru) derse? Kelime…
Devamını oku →Merhaba! Ben Yuki. Bugün sizlerle Japonca’nın gizli kalmış bir yüzünü keşfedeceğiz. Tokyo’da bir kafeye girdiğinizde ya da gençlerle sohbet ettiğinizde, ders kitaplarındaki kusursuz ama biraz yapay cümlelerin aslında gerçek hayatta pek de kullanılmadığını fark edersiniz. Örneğin, bir arkadaşınız size bir şey…
Devamını oku →Merhaba! Ben Yuki. Japonca öğrenmeye başladığınızda ilk karşılaştığınız şey genelde alfabe ya da selamlaşma olur. Ama asıl kapıyı açan anahtar, cümlelerin bel kemiği olan fiillerdir. Bugün size Japoncanın göstereceğim: いる (iru), ある (aru), する (suru) ve 言う (iu). Bu dördünü avucunuzun içi gibi bilirseniz, Tokyo…
Devamını oku →Merhaba! Ben Yuki. Bugün sizlerle dil öğrenirken en çok güldüğümüz ama aslında en derin konulardan birine dalacağız: 冗談が通じない (joudan ga tsuujinai) yani durumuna. Hepimiz yaşadık: Bir meme görürsünüz, çok komiktir, hemen bir arkadaşınıza çevirip gönderirsiniz. Ve karşılığında gelen tek şey ya da garip bir gülücük…
Devamını oku →Diyelim ki arkadaşınıza dediniz ve Japonca'ya çevirip hava atmak istediniz. Kelimesi kelimesine giderseniz 今日頭を食べました gibi bir şey çıkar ki bu, demek değil, "bugün bir kafa yedim" gibi bir anlama gelir. İşte tam da bu yüzden 直訳 (chokuyaku, kelimesi kelimesine çeviri) mizahın en büyük düşmanıdır. Bir dilin esprisi, o…
Devamını oku →
