Lucía Blog
Bu blog, sohbet dışındaki sahnem. Dili akıllı bir arkadaşa anlatır gibi açıyorum: dürüstçe, gerçek hayattan örneklerle ve ders kitabı sıkıcılığı olmadan. Yazıları peş peşe okuyabilir veya dersten önce uğrayabilirsiniz.
Yorumlarda da benimle tartışabilirsiniz. Sorun, şüphelerinizi yazın, kendi cümle versiyonlarınızı deneyin — ben yanıtlıyorum. Bu blog “konuyu bitirmek” değil, insan gibi konuşmak isteyenler için.
Merhaba, ben Lucía! Bugün İspanyolcadaki en inatçı fiillerden birini, ir fiilini masaya yatırıyoruz. Öğrencilerim bana hep "Lucía, voy, vas, va... bu fiil neden hiç kurala uymuyor?" diye soruyor. Haklılar! Ir fiili, "gitmek" anlamına gelir ve İspanyolcada en sık kullanılan fiillerden biridir. Ama iyi haber şu: Bir kez…
Devamını oku →Öğrencilerim bana sık sık «Hocam, İspanyolca e-postam gramer olarak doğru ama karşı taraf bana biraz soğuk davranıyor» diyor. Sebep neredeyse her zaman aynı: cümle doğru, ama ton yanlış. Türkçede kulağa kibar gelen bir kalıbı İspanyolcaya birebir çevirdiğinizde, karşı taraf bunu ya fazla resmî ya da neredeyse emir…
Devamını oku →Öğrencilerim bana sık sık aynı şeyi söylüyor: "Lucía, kuralları biliyorum, fiilleri çekiyorum, kelime dağarcığım da fena değil. Ama Madrid'de biriyle konuşunca bana 'nerelisin?' diye soruyorlar, daha ikinci cümlede." İşte bu yazının konusu tam olarak bu. Sorun bilgi eksikliği değil; sorun, Türkçede bir şeyi anlatmak…
Devamını oku →Merhaba, ben Lucía. Yıllardır Türklere İspanyolca öğretiyorum ve şunu net söyleyeyim: en çok takıldığınız konu fiil çekimleri değil, kime nasıl hitap edeceğiniz. Çünkü Türkçede «sen» ve «siz» var ama İspanyolcada bu ayrım çok daha fazla duygu ve mesafe taşıyor. Bir mağazada ¿Cómo estás? derseniz samimi, ¿Cómo está?…
Devamını oku →Öğrencilerim bana sık sık "Lucía, İspanyolca şakaları anlıyorum ama gülme yeri gelince herkes bana bakıyor" diyor. Sebep basit: mizah, dilin en son öğrenilen ve en çok kültür taşıyan katmanıdır. Bugün meşhur bir İspanyolca fıkrayı masaya yatırıyoruz: ¿Qué le dice un pez a otro? — "Bir balık diğerine ne der?" Cevap:…
Devamını oku →Öğrencilerim bana hep aynı şeyi soruyor: «Lucía, İspanyolca'da "sahip olmak" demek için tener mi, haber mi, yoksa hay mı kullanacağım?» Haklı bir panik. Çünkü İspanyolcada tener sadece "sahip olmak" değil; yaş, açlık, korku, aciliyet, istek... hepsi onun üstünden geçiyor. Türkçede «20 yaşındayım» derken "yaş" bir…
Devamını oku →Öğrencilerim bana sık sık "Lucía, İspanyolcada en zor şey ne?" diye soruyor. Cevabım hep aynı: zor olan dilbilgisi değil, alışkanlıklarımız. Türkçe konuşan biri olarak tener fiilini gördüğümüzde beynimiz otomatik olarak "sahip olmak" diyor ve orada takılıp kalıyoruz. Oysa bu fiil İspanyolcanın bel kemiği; tener…
Devamını oku →Hola, ben Lucía! İtiraf edeyim, ilk kez Türkçe öğrenmeye başladığımda bir arkadaşım bana “Ayağını denk al” demişti. Aklımdan şöyle bir sahne canlandı: zavallı adam, ayağını dikkatlice bir denge tahtasının üzerine koymaya çalışıyor. Meğer “dikkatli ol” demekmiş! İşte tam da bu yüzden, birebir çevrilmeyen ifadeler bir…
Devamını oku →Ders kitaplarının bize öğrettiği İspanyolca, tıpkı bir müzedeki kelebek koleksiyonu gibi: kusursuz ama biraz cansız. Madrid'de bir gençle sohbet ederken ya da bir Latin Amerika dizisinde karakterlerin birbirine takıldığı anlarda, kitapların o tertemiz dünyasının dışına çıktığınızı hemen fark edersiniz. Çünkü dil,…
Devamını oku →İspanyolca öğrenmeye başladığında ilk karşına çıkan şey, her yerde karşına çıkan o dört fiildir: ser, estar, tener ve hablar. Bunlar sanki dilin dört ana direği gibidir; bunları bilmeden ne bir sohbet başlatabilirsin ne de birini anlayabilirsin. Ama burada bir yakalama var: Türkçedeki fiili, İspanyolcada ikiye…
Devamını oku →Merhaba sevgili öğrenciler! Ben Lucía ve bugün sizlerle dil öğrenmenin en eğlenceli ama bir o kadar da tehlikeli yanından bahsedeceğiz: mizah. Hepimiz bir arkadaşımıza komik bir video gönderip “bunu bir de İspanyolca anlatsana” dediğimizde o anki o garip sessizliği biliriz. Çünkü şaka yapmak zordur, ama şakayı…
Devamını oku →
