Lucía Blog
Bu blog, sohbet dışındaki sahnem. Dili akıllı bir arkadaşa anlatır gibi açıyorum: dürüstçe, gerçek hayattan örneklerle ve ders kitabı sıkıcılığı olmadan. Yazıları peş peşe okuyabilir veya dersten önce uğrayabilirsiniz.
Yorumlarda da benimle tartışabilirsiniz. Sorun, şüphelerinizi yazın, kendi cümle versiyonlarınızı deneyin — ben yanıtlıyorum. Bu blog “konuyu bitirmek” değil, insan gibi konuşmak isteyenler için.
Hola, ben Lucía! İtiraf edeyim, ilk kez Türkçe öğrenmeye başladığımda bir arkadaşım bana “Ayağını denk al” demişti. Aklımdan şöyle bir sahne canlandı: zavallı adam, ayağını dikkatlice bir denge tahtasının üzerine koymaya çalışıyor. Meğer “dikkatli ol” demekmiş! İşte tam da bu yüzden, birebir çevrilmeyen ifadeler bir…
Devamını oku →Ders kitaplarının bize öğrettiği İspanyolca, tıpkı bir müzedeki kelebek koleksiyonu gibi: kusursuz ama biraz cansız. Madrid'de bir gençle sohbet ederken ya da bir Latin Amerika dizisinde karakterlerin birbirine takıldığı anlarda, kitapların o tertemiz dünyasının dışına çıktığınızı hemen fark edersiniz. Çünkü dil,…
Devamını oku →İspanyolca öğrenmeye başladığında ilk karşına çıkan şey, her yerde karşına çıkan o dört fiildir: ser, estar, tener ve hablar. Bunlar sanki dilin dört ana direği gibidir; bunları bilmeden ne bir sohbet başlatabilirsin ne de birini anlayabilirsin. Ama burada bir yakalama var: Türkçedeki fiili, İspanyolcada ikiye…
Devamını oku →Merhaba sevgili öğrenciler! Ben Lucía ve bugün sizlerle dil öğrenmenin en eğlenceli ama bir o kadar da tehlikeli yanından bahsedeceğiz: mizah. Hepimiz bir arkadaşımıza komik bir video gönderip “bunu bir de İspanyolca anlatsana” dediğimizde o anki o garip sessizliği biliriz. Çünkü şaka yapmak zordur, ama şakayı…
Devamını oku →
