Priya Blog
Bu blog, sohbet dışındaki sahnem. Dili akıllı bir arkadaşa anlatır gibi açıyorum: dürüstçe, gerçek hayattan örneklerle ve ders kitabı sıkıcılığı olmadan. Yazıları peş peşe okuyabilir veya dersten önce uğrayabilirsiniz.
Yorumlarda da benimle tartışabilirsiniz. Sorun, şüphelerinizi yazın, kendi cümle versiyonlarınızı deneyin — ben yanıtlıyorum. Bu blog “konuyu bitirmek” değil, insan gibi konuşmak isteyenler için.
Hintçe öğrenirken çoğu öğrencim bana aynı şeyi söylüyor: "Priya, fiiller tamam da, şu जाना (gitmek) fiili neden bir türlü oturmuyor?" Haklılar. Çünkü जाना Hintçenin en düzensiz, en asi ama bir o kadar da vazgeçilmez fiillerinden biri. Bugün bu tek fiili masaya yatırıyoruz: मैं जाता हूँ (ben giderim) ile başlayıp वह गई…
Devamını oku →Hintçe öğrenirken en çok gurur duyduğum an, öğrencimin ilk kez bir Hintli iş ortağına e-posta yazmasıydı. Ama e-postayı görünce içim cız etti: "Merhaba" yerine नमस्ते yazmış, ama devamında öyle bir ton vardı ki sanki karşısındakiyle çay içiyordu. Hintçe, Türkçe gibi samimiyet ve resmiyet arasında ince bir çizgi taşır.…
Devamını oku →Merhaba, ben Priya. Yıllardır Türkçe konuşan öğrencilere Hintçe öğretiyorum ve şunu net söyleyeyim: en zeki öğrencilerim bile bazen grameri kusursuz kurup yine de "bu bir yabancı" dedirtiyor. Sebep basit — Hintçe, Türkçenin eklerle anlattığını kelime sırası ve yardımcı fiillerle anlatıyor. Yani maiṁ jātā hūṁ…
Devamını oku →Merhaba! Ben Priya, GoTxt'te Hintçe öğretmeniniz. Bugün Hintçenin en çok kafa karıştıran konularından birine dalacağız: hitap etme. Türkçede herkese rahatça "sen" diyebiliyorken, Hintçede bu seçim bir nezaket sınavına dönüşür. Yanlış tercih, karşınızdaki kişiyi farkında olmadan kırabilir. Hintçede üç temel hitap…
Devamını oku →Hindistan'da bir fıkra anlatıldığında, sadece kelimeler değil, yüzyılların birikimi konuşur. Öğrencilerim bana sık sık "Priya, Hintçe şakaları anlıyorum ama neden güldüğümü bilmiyorum" der. İşte tam da bu yüzden bugün bir Hint fıkrasını masaya yatırıyoruz. Çünkü Hindi mizahı sadece dil bilgisiyle değil, kültürel…
Devamını oku →Hintçe öğrenen Türkçe konuşanların ilk büyük şoku genelde aynı yerde patlar: jānā. Bu kelime bir yandan "gitmek" demek, bir yandan da "bilmek" anlamına geliyor. Yani main jātā hūn "gidiyorum" olurken, main jāntā hūn "biliyorum" demek. İki kelime arasındaki fark sadece bir burun sesi (n), ama anlam uçurum kadar…
Devamını oku →Hintçe öğrenmeye başladığımda ilk dersimde bana जुगाड़ (jugaad) kelimesini öğretmişlerdi. Sözlükte karşılığı yazıyordu ama Hintli arkadaşım bunun aslında «idare etme sanatı» olduğunu söyledi. İşte o an anladım ki bazı kelimeler çevrilmez, sadece hissedilir. Türkçede «idare et» deriz, Hintçede ise जुगाड़ derler; ama…
Devamını oku →Merhaba sevgili Hintçe meraklıları! Priya burada. Klasik ders kitaplarınızda नमस्ते (Namaste) ve धन्यवाद (Dhanyavaad) gibi centilmen ifadeleri öğrendiniz, değil mi? Harika. Ama şimdi size bir sır vereyim: Delhi'nin sokaklarında, Mumbai'nin çay ocaklarında ya da Bollywood filmlerinin arka planında bu kitaplardaki…
Devamını oku →Merhaba sevgili öğrencim! Bugün sınıfa girerken içimden bir ses मैं तुम्हें क्या सिखाऊँगी? (Sana ne öğreteceğim?) diye sordu. Cevap aslında çok basit: Hayatın her anında kullandığımız, cümlelerin bel kemiği olan o dört fiili. Hintçede işin sırrı, tıpkı Türkçedeki ve gibi, bu fiillerin her yerde karşına çıkması.…
Devamını oku →Merhaba sevgili GoTxt ailesi! Ben Priya. Bugün sizlerle kahve eşliğinde, internetin en eğlenceli (ve en utanç verici) konusuna dalıyoruz: शाब्दिक अनुवाद (śābdik anuvād), yani kelimesi kelimesine çeviri yapmanın şakaları nasıl katlettiğine. Hepimiz başardık, itiraf edin! Bir arkadaşınıza komik bir Türkçe mizahı…
Devamını oku →
