Almancada Birebir Çeviremeyeceğiniz 5 İfade: Öğrenmenin Eğlenceli Yolu

Hepimiz o anı yaşamışızdır: Karşımızdaki Alman arkadaşımız bir şey söyler, kelimeleri tek tek çeviririz ama cümle hiçbir anlam ifade etmez. Mesela birisi size Das ist nicht mein Bier derse, size bir içki ikram etmiyordur. Kelimesi kelimesine çevirirseniz

dersiniz ve karşınızdaki kişi size garip garip bakar. Oysa bu ifade,

anlamına gelir. İşte dil öğrenmenin en zevkli ama bir o kadar da zorlu kısmı burası: deyimler. Bugün sizinle, mantıkla çözülemeyen ama hikayesi öğrenilince asla unutulmayan bu Almanca kalıpları konuşacağız. Hazırsanız, kelime kelime çeviri yapmanın yasak olduğu bu sınıfa hoş geldiniz!

Deyimler Neden Mantığa Gelmez?

Bir dili öğrenirken en büyük hatamız, her şeyi kendi dilimizin mantığına oturtmaya çalışmak. Türkçede

deriz, Almanca'da ise sich etwas hinter die Ohren schreiben yani

derler. Aynı şeyi anlatıyoruz ama kullandığımız organ farklı! Bu yüzden bu ifadeleri öğrenirken "Neden böyle?" diye sormayı bırakıp, o kültürün bakış açısını kabul etmek gerekiyor. Bir Alman için önemli olan şeyin kulağın arkasına yazılması, bizim için aklın bir köşesine yazılması kadar doğal. Bu farkındalık, wie sagt man...? (nasıl denir?) sorusunu sormanın ne kadar kritik olduğunu gösteriyor. Çeviri yapmaya çalışmayın, doğrudan o kültürün kalıbını öğrenin.

Günlük Hayatta İşinize Yarayacak 3 Kalıp

Almanya'da bir iş görüşmesinde veya okulda bu kalıpları duyduğunuzda ne demek istediklerini bilmek sizi bir üst seviyeye taşır. Örneğin bir arkadaşınız size bir dedikodu anlatıyor ve siz de "Bana vız gelir" demek istiyorsunuz. İşte tam burada Das ist mir Wurst ifadesini kullanabilirsiniz. Evet, yanlış duymadınız, "Bu benim sosisim" demek aslında "Umurumda değil" anlamına geliyor. Bir de işler sarpa sardığında kullanılan harika bir ifade var: Jetzt geht's um die Wurst. Bu, "Artık işin kritik noktasına geldik, her şey ortada" demek. Yani sosis, Alman kültüründe hayatın merkezinde! Peki ya bir şeyi çok iyi bildiğinizi söylemek isterseniz? "Bunu avucumun içi gibi biliyorum" yerine onlar das kenne ich wie meine Westentasche derler, yani "Bunu yelek cebim gibi biliyorum." Görüyorsunuz ya, her kültür kendi günlük hayatındaki nesneleri kullanıyor.

Peki Bu İfadeler Nasıl Akılda Kalır?

İşte asıl mesele bu. Ezberlemek yerine, kelimenin hikayesini ya da absürtlüğünü düşünün. Midenize dokunan bir şey duyduğunuzda Almanca'da das Leben ist kein Ponyhof derler. Birebir çevirisi "Hayat midilli çiftliği değildir" olan bu söz, aslında "Hayat toz pembe değil" demektir. Buradaki görüntüyü zihninize kazıyın: Elinizde bir midilli çiftliği hayal edin ve hayatın o kadar da tatlı olmadığını düşünün. Bu saçma görüntü, kelimeyi hafızanıza kazıyacaktır. Unutmayın, bir dili öğrenmek için Sprachgefühl (dil duygusu) geliştirmek şart. Bu duyguyu geliştirmenin en iyi yolu ise bu kalıpları bağlam içinde görmek ve kullanmaktan geçiyor.