Gramer Doğru ama Kulağa Tuhaf Geliyor: Türklerin İngilizcede Sık Düştüğü 4 Tuzak

Yıllarca İngilizce çalışan öğrencilerimle konuşurken aynı şeyi görüyorum: cümle gramatik olarak kusursuz, ama bir İngiliz ya da Amerikalı duyunca kafasını hafifçe yana eğiyor. Çünkü İngilizce'de doğru olmak ile doğal olmak aynı şey değil. Türkçe'de anlamı word order, tonlama ve bağlam taşırken; İngilizce'de bu işi çoğu zaman gramer yapısının kendisi üstleniyor. Yani sen I am going to home dediğinde kelimeler doğru, ama o "to" orada fazla ve kulağa hemen yabancı geliyor. Aynı şekilde I have 25 years old dediğinde Türkçe düşünüyorsun — İngilizce kendini başka türlü anlatıyor. Bu yazıda, "grameri biliyorum ama yine de yabancıyım" hissinin arkasındaki dört tuzağı açıyorum.

Neden "doğru" ≠ "doğal"?

Türkçe ve İngilizce bilgiyi farklı paketliyor. Türkçe'de "eve gidiyorum" derken yön ekini isme yapıştırırsın; İngilizce'de bazı kelimeler zaten yön içerir. Home, downtown, abroad gibi kelimeler kendi başına zarf olduğu için önlerine edat istemez. Sen "kurala uyayım" diye to eklersin, ama o ek anlamı bozar. İşte bu yüzden gramer kitabı "doğru" der, sokak "tuhaf" der.

Tuzak 1: Yaş, açlık, susuzluk — "have" değil "be"

Türkçe'de "25 yaşım var",

, "susadım" derken sahiplik ya da durum fiili kullanırsın. İngilizce bazı durumları be ile kurar, bazılarını have ile. Kural şu: yaş, açlık, susuzluk, soğukluk → be. Ama deneyim, sahiplik → have. Karıştırınca I have hungry gibi cümleler çıkıyor ve bu, anadili İngilizce olan biri için "grameri bilmiyor" sinyali.

Tuzak 2: "Very" ile şişirilen sıfatlar

Türkçe'de

, "çok yorgun" derken "çok" her yere gider. İngilizce'de very bazı sıfatlarla doğal, bazılarıyla değil. Very tired olur ama very exhausted kulağa tuhaf gelir çünkü exhausted zaten "çok" anlamını taşır. Aynı şekilde very delicious yerine sadece delicious demek daha doğal. Anadili konuşan biri bu fazlalığı hemen duyar.

Tuzak 3: Soru ve olumsuzda yardımcı fiil kaosu

Türkçe soruyu tonlamayla kurar: "Gidiyor musun?" İngilizce ise yardımcı fiil ister: Are you going? Türk öğrenci çoğu zaman You are going? der ve bu, şaşkınlık tonu taşır — soru değil. Aynı şekilde olumsuzda I no like gibi bir yapı, Türkçe "sevmiyorum"un birebir çevirisi. İngilizce I don't like ister.